Soos sandkastele

Daar was n hele ruk terug n fliek met die naam: Dead Poets Society waar n onderwyser gespeel deur die wyle Robin Williams sy studente die waarde van perspektief geleer het! Ook dat dit partykeer nodig is om dinge vanuit n ander hoek te bekyk… dit is wat ek vandag wil probeer doen!

Na n kort wegbreek van son, see en tone in die sand en baie sandkastele bou het ek iets besef… die lewe is baie keer, meeste van die keer… eintlik, maar soos die see. Partykeer word jy uitgespoeg, ander kere weer ingetrek, soms voel jy stoksiel alleen tussen die magdom waters (of mense) rondom jou! Miskien is jy verdwaald, vry of soekend?! Maak ook nie saak hoeveel mooi sandkastele jy bou nie, die golwe kom breek hulle elke keer! Maak ook nie saak hoeveel mooi drome ons het nie, die lewe gebeur…

Die ding is… sandkastele kan breek, maar bou sal ons hulle wéér bou, want dit is net hoe ons mense is. Die lewe leef ons nie, maar ons leef die lewe en die genade van Christus maak dit moontlik! Dat ons tree vir tree, korrel vir korrel kan voortgaan, bou en groei!

Mag jy liewe mens… die Here se genade aan jou lyf, tussen jou tone en in jou hart voel, sodat elke dag al is dit moeilik… moontlik vir jou is!

2 thoughts on “Soos sandkastele

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s