Soetkonfyt halleluja

WATCH THIS SPACE

Kom wees deel van my: Soetkonfyt halleluja reeks… want jou siel het kos nodig en musiek is vervullend wanneer die Heer se genade jou hartslied is!

Ek skryf oor die volgende weke n paar blogs oor musiek en woorde wat my inspireer en ek deel dit graag met jou !

Suigstokkiechaos.wordpress.com

Bitter of beter ?!

Hierdie jaar was moeilik, in soveel opsigte!  Hierdie jaar was breekpunt, seer, rou, vol groeipyne en ongemak.  Maar daar by my einde het die Here my weer kom ontmoet, want elke mensgemaakte doodloopstraat is vir die Here ‘n kruispad- ‘n nuwe begin met soveel nuwe moontlikhede.

 

Hierdie jaar moes ek leer om vir myself in die spieël te kan kyk met die wete dat ek genoeg is.  Ek moes reflekteer oor jare se gebeurtenisse wat deel van mý verhaal geword het.  Ek moes myself weer leer ken.  Leer hoe belangrik verhoudings is en het die waarde van opregte vriendskap besef.  Ek het geleer dat woorde soos integriteit, selfvertroue en eiewaarde meer as net woorde is.  

 

Maar hierdie jaar moes ek ook groet… en totsiens sê vir dit wat was!  Ek het ook geleer dat die sterre juis op hulle helderste skyn wanneer dit pikdonker rondom hulle is.  Dat duisternis die lig nie kan verdoof nie en dat die lig altyd weer sal skyn!  Ek het ook gesien hoe mense elke dag opstaan ten spyte van hul seer, hoe mense kan verander en hoe mense groei.  Ek het ook die mooi in ‘n doodgewone dag raakgesien!

 

Al was dit ‘n moeilike jaar, is ek daardeur.  Ek stap die nuwe jaar in met soveel meer moed in my hart as die vorige jaar… ek is sterker, ek is geliefd, ek is waardig, EK IS ‘N BEGENADIGDE!  Want alleen deur Christus se teenwoordigheid in my lewe was die jaar vir my moontlik al was dit moeilik!  So is ek bitter of beter aan die einde van dié jaar…

 

sonder twyfel is ek BETER! Mag 2020 vir jou ook liewe mens beter wees as die vorige jaar en mag jy werklik vir Christus ken, want dis Hy alleen wat ons lewenspaaie gelyk maak!

Verhoudings is nie goedkoop emoji’s nie

Ek hoor nou in die week n aanhaling: “ Daar is twee dinge waaraan ons heeltemal te min waarde heg- tyd en ons gesondheid.” Ek wil graag VERHOUDINGS daarby voeg… aangesien ons verhoudings beide ons tyd en gesondheid ten diepste beïnvloed.

Om jouself deur positiewe en opbouende mense te omring is die doelwit, maar wat as jy nie altyd daardie keuse het nie? Hoe gemaak as juis dié mense jou hartsvlam wil doodblaas?!

Dis dan wanneer ons in emoji’s met mekaar begin praat! Wanneer gesiggies vals en woorde min word. Wanneer die waarheid net te moeilik is. Dit is ook dan wanneer ons dink n sekere emoji die antwoord of oplossing bied!

Ongelukkig is daar nie vinnige oplossings wanneer dit by verhoudings kom nie- want verhoudings vra iets van jou… meer as net n emoji ! Dit vra kommunikasie, eerlikheid en opregtheid, waardering, vertroue en veiligheid- keer op keer op keer!

Sien die mens voor jou raak! Doen moeite, wees lief en erken. Mag jy liewe mens jou verhoudings ag, want daarsonder is ons soos n klein seilbootjie op n magtige oseaan sonder enige wind om ons seile te waai! Mag die Rede vir Kersfees jou rede wees om lief te hê en te streef na heel en gesonde verhoudings.

Kyk… is raaksien!

So… ons is besig met ons kerssangdiens vir hierdie Sondag! En ek het agter gekom dat die kombinasie van opwinding en stres eintlik baie goed saam werk!

Voor ons begin het- het ek vir die kinders en tieners gesê ‘my kerssangdiens is in julle hande’ en hoe dankbaar is ek dit is! Van die eerste oefening af het ek n ongelooflike passie beleef wat met die tyd net gegroei het! Dis elke keer n hoendervleis oomblik… om hulle in aksie te sien!

Dis eintlik hartseer om te dink daar is soveel mense wat uitmis op hierdie stukkies lewensgeluk! Die lewe is immers soos n wiel… partykeer is jy bo- ander kere weer onder, maar soos die natuur maak die nag ook weer plek vir die dag!

Die lewe is nie altyd nét… sleg of mismoedig of negatief nie! Daar is tye waar jou hart vir n oomblik ligter kan voel.

Mag jy kies om te dans op die ashoop van die lewe! En mag jy die mooi in klein dingetjies raaksien. Hou jou oë oop vir geleenthede wat jou siel kan verkwik en maak die milde reën deel van jou harde realiteit!

Onthou liewe mens… die reën wat vandag hier val- al is hier nie ‘n druppel nie, om steeds die genade reën rondom jou raak te sien!

Hou aan hoop en hou aan loop en mag jy ten spyte van die donker rondom jou tog die Lig op die horison sien!

‘n Lig het krag nodig om te skyn!

Ek lees nou die dag iets raak wat my eintlik lekker laat lag het, so met n traan in die oog! “Om die huis skoon te maak terwyl die kinders nog in die huis bly, is soos om n sypaadjie te vee terwyl die Augustus winde waai.” Eintlik maar totaal-en-al hopeloos !

Daar is soveel dinge, groot en klein wat ons energie vat (of dit eintlik steel). En veral teen die einde van die jaar wanneer jou brandstofmeter sukkel om uit die rooi uit te bly het mens al die reserwes nodig!

Nou hoe gemaak? Hoe behou ons daardie energie? Waar kry ons nuwes? Hoe keer mens die diewe wat dit so selfsugtig net neem?

Eerstens dink ek, moet jy weet waar jou krag vandaan kom… beslis nie van hierdie wêreld waar ons so gedurig ‘loadshedding’ en onsekerheid beleef nie… kyk dalk vir n oomblik (in jou besige skedule) net op en weet dat jou krag van die Here kom, vanaf die Een waar die son van deernis altyd skyn.

Mag jy net op die regte plek daarna soek, want wie soek sal Hom vind! Christus is die Lig vir die ganse wêreld en waar daar Lig is verdwyn alle duisternis!

Daar staan in Matteus 11:28 in Die Boodskap vertaling geskryf: “Daarom wil Ek julle uitnooi: Voel julle moeg vir hierdie lewe? Knak julle knieë onder al die probleme en verantwoordelikhede wat julle moet dra? Het julle godsdiens leeg geword sodat dit julle geestelike dors nie meer les nie? Kom dan na My toe! Ja, kom wy jou lewe aan My toe. By My sal jy weer die sin van die lewe ontdek…”

Mag jy moedelose-mens die nodige krag kry om steeds jou lewenslig te laat skyn, want die wêreld het jou so nodig!

Stukkend!

Die wêreld is gebroke, ons sit met soveel seer.

Aih hoe wens ek ek kon dit wegvat en al die hartseer keer.

Party mense baklei hulle lewe lank, ander gee net oor.

Jou hart kan ook net soveel emosies stoor!

Hoe vorm jy sinne as jou woorde stil is?

Hoe skree jy uit bo die gedruis?

Terwyl die harde realiteit steurend in jou ore suis!

Al wat ons het is vandag,

In my wese bid ek vir soveel krag.

Ek bid vir heelwees en vrede

Vir jou en jou familielede!

Maar ek het besef… die lewe gaan sy gang,

En sonder woorde is daar nog dié van sang.

“Genade onbeskryflik groot”

Met u op my pad gaan die lewe stilweg voort!

Deur die jare het ek so baie geleer,

maar deur dit alles is my hart steeds seer.

Ek gun jou n nuwe lewe

een waar jy op arendsvlerke kan swewe…

Vanaand skryf ek spesiaal vir jou…

Mag die Here se liefde julle twee omvou!

Haar superpower

Toe my kinders gebore is het elkeen besondere waarde tot my lewe kom voeg… my dogertjie het my wêreld kom verander en my seuntjie het my laat bly glo in alles goed !

My bladmusiek het n melodie gekry in die vorm van twee kleuterstemmetjies!

Soms verbaas hulle my… dis dan wanneer ek stom geslaan staan oor hulle grenslose en opregte manier van omgee! Ek sien iets van Jesus se barmhartigheid in húlle raak!

Ons dogtertjie is baie lief vir drukkies gee en glo ook n drukkie kan jou sommer baie beter laat voel! En dan druk sy jou hárd… sy maak seker alles wat seer, sleg en hartseer is gaan saam met jou asem uit, sodat jy weer plek kan maak vir nuwe lug en sodoende jou asem weer terug kry!

Ek dink soms het ons ‘grootmense’ ook nodig om net weer ons asem terug te kry! Miskien n tweede- asem, want die lewe slaan partykeer die asem uit ons uit en los ons dan asemloos…

Mag jy vandag voel hoe die Here jou styf vashou, mag jy elke oggend saam met jou nuwe asem… nuwe hoop kry en mag jy nooit totaal-en-al asemloos staan nie, want daar is altyd iemand bereid om vir jou liewe mens n stywe druk te gee !

‘n Gebed vir jou, my liewe kind!

Saans wanneer mamma langs jou lê en jou asem myne word… bid ek vir jou!

Ek bid vir jou gesondheid en dat jy die nodige krag sal hê om elke dag voluit te leef.

Ek bid vir jou beskerming, dat jy altyd sal weet Liewe Jesus is by jou!

Ek bid vir jou geluk… dat jy daagliks die vrugte van God se genade sal pluk.

Vir jou mooi en reine hart, dat jy altyd sal glo soos ‘n kind en die Here in jou elke storie vind!

Mamma bid dat jy jouself genoeg lief sal hê, dat jy jou voetjies op die grond sal hou en jou ogies altyd op die kruis !

Dat jy werklik vir Liewe Jesus sal ken en saam met die Gees sal leef, want dan weet mamma sal jy ook met jou kindervlerkies kan sweef!

Aih hoe lief het ons jou nie… ons harte lag saam, huil saam, is oral waar jy is, jy gee mamma my lewenslus.

Die lewe is soms swaar, maar jy maak sonder twyfel God se liefde vir ons sigbaar!

Kyk nou net…

So ons is nogsteeds by die vakansie… hierdie keer in die vliegtuig!

Dit was die kinders se heel eerste keer wat hulle gevlieg het… my natuurlike instink- kry die mede passasiers jammer, want dit gaan chaos wees! Maar kinders het mos net daardie vermoë om jou te verras juis wanneer jy dit die minste verwag. Hier sit ek en hou Bernard se hand styf vas… toe ons al n rukkie in die lug is besef ek, maar dis eintlik ék wat nogsteeds Bernard se hand vashou en lankal nie meer anders om nie!

Toe is ek al die tyd banger as my liewe seuntjie!

Toe ons so deur die wolke gaan voel ons die onrustigheid van die wolke aan die vliegtuig soos ons saam ruk!

Wat wag vir ons deur die donderwolke? Sonskyn! Die soet strale van die somerson!

Die punt van my storie… die lewe bring dikwels donderwolke oor ons pad wat ons lewe ruk en pluk, maar ons mag nie vergeet van die sonskyn bo hierdie donkerwolke nie!

Die wolke kom en gaan maar die sonskyn bly… net soos die Here se teenwoordigheid! Al versper die wolke soms ons visie kan niks ons van die liefde van God skei nie!

Mag die strale van God se nabyheid saggies op jou gesig val en mag jy weet die Here is met jou!

Soos sandkastele

Daar was n hele ruk terug n fliek met die naam: Dead Poets Society waar n onderwyser gespeel deur die wyle Robin Williams sy studente die waarde van perspektief geleer het! Ook dat dit partykeer nodig is om dinge vanuit n ander hoek te bekyk… dit is wat ek vandag wil probeer doen!

Na n kort wegbreek van son, see en tone in die sand en baie sandkastele bou het ek iets besef… die lewe is baie keer, meeste van die keer… eintlik, maar soos die see. Partykeer word jy uitgespoeg, ander kere weer ingetrek, soms voel jy stoksiel alleen tussen die magdom waters (of mense) rondom jou! Miskien is jy verdwaald, vry of soekend?! Maak ook nie saak hoeveel mooi sandkastele jy bou nie, die golwe kom breek hulle elke keer! Maak ook nie saak hoeveel mooi drome ons het nie, die lewe gebeur…

Die ding is… sandkastele kan breek, maar bou sal ons hulle wéér bou, want dit is net hoe ons mense is. Die lewe leef ons nie, maar ons leef die lewe en die genade van Christus maak dit moontlik! Dat ons tree vir tree, korrel vir korrel kan voortgaan, bou en groei!

Mag jy liewe mens… die Here se genade aan jou lyf, tussen jou tone en in jou hart voel, sodat elke dag al is dit moeilik… moontlik vir jou is!